Kariyerimin başlarındaydım. Çok düşük bir maaş ve sağlam borçlarla Istanbul'da tutunmaya çalışıyordum. Anadolu'nun farklı şehirlerinde yaşamış memur bir ailenin evlâdı olarak Istanbul benim için çok büyük bir zorluktu. Korkuyordum. Bir kaç dost dışında kimseyi tanımıyordum. O dönemde beni tek mutlu eden şey sevdiğim işi yapıyor olmaktı. Eğitim Görevlisi pozisyonunda çalışıyordum. En büyük sevdam olan eğitim işini icra ederken o dönemki yoneticilerim eğitim vermeme de imkan tanımışlardı. Bu benim için fazlasıyla mutluluk kaynağıydı. Bir gün farklı bir alandan iş teklifi almıştım. Şartlar mevcuttaki şartlarımın çok çok üstündeydi. Teklifi yapan kişi çok kazanabileceğimi söylüyordu. Söyle bir düşününce gerçekten de iş öyle bir işti. Şartlar ve aşk arasında kalmıştım. Ya diğer tarafı kabul edecek ve en büyük sevdamdan vazgeçecek, parası olan ama mutsuz bi adam olacak ya da sevdamın peşinden gidecek ve her şeyin düzelmesini ummayi bekleyecektim. Seçimim sevdamın peşinden gitme...
Eğitim vermenin aşkla bir ilgisi olmalı