Kitapçının psikoloji kitapları bölümünde yeni neler var diye kendimi kaybetmiştim. Aile ve çocuk kitaplarına bakıyordum. Yanımdaki bir beyefendi de aynı bölümdeki kitaplara bakıyordu. Klasik bir kitapçı enstantanesi. Sonra bir anda beyefendi bana bir şeyler dedi. Ben: Affedersiniz anlayamadım. O: İşe yarayacağını sanmıyorum. Ben: Kusura bakmayın. Kitaplara dalmışım. Konunun bağlamını anlayamadım O: Diyorum ki bu kitapları okuyarak aileni kurtaramazsın. Her şey kitaplardaki gibi değil, keşke olsa Aramızda bir anda gelişen bu muhabbet merakımı iyice beyefendiye yönlendirmeme sebep oldu. Ben: Ailemle ilgili bir sorunum yok çok şükür. O: Eee neden buradasınız? Ben: Psikoloji yüksek lisansı okuyorum. Bu konular ilgimi çekiyor. O: Öyleyse size şunu söyleyeyim. Ne kitaplar ne de psikologlar çözüm sağlayamıyorlar. Aramızdaki sohbet bir süre böyle devam etti. Sonrasında kitapçının yanındaki kahvecide bulduk bir anda kendimizi. Eşiyle epey bir süredir araları bozukmuş. Bir uzmandan ...
Eğitim vermenin aşkla bir ilgisi olmalı