Kumandayı Bırak, Yaşamına Bak

Kanallar yeni sezonu açtılar.

Birbirinden güzel ve cezbedici hikayelerle diziler, neşesiyle evimizin enerjisini artıran yarışma programları(!) bizi yine bizden alacaklar.

Çocuğumuza, eşimize, anne ve babamıza ayırmadığımız vakti dizilerin yakışıklı ve güzel oyuncularına ayıracağız. Hani bir vaktim olsa yapacağım dediğimiz iş var ya, onu da bir kenara bırakacağız.

Ne de olsa televizyon var. Ekrandaki kahramanlar bizim yerimize başaracak, evin reisi oyuncu bizim yerimize ailesini kurtaracak, üniversiteyi evin haşarı ama zeki çocuğu kazanacak, vatan sevdalısı abimiz ülkeyi bizim yerimize kurtaracak, akıllı ve uslu çocuğumuz tatlılığı ve şirinliğiyle okuduğu kitapları bizim yerimize okuyacak ve bir sezon daha onlarla kah ağlayacak kah gülecek ve vatanı milleti kurtaracağız.

Oh! diyeceğiz. Her şeyi yoluna koyduk diye sevineceğiz.

Ancak hiç biri gerçekte olmayacak!

Sanal mutluluklar bize hiç bir şey katmayacak. Yine kendimizle başbaşa kaldığımızda evdeki sorunları görecek, hayal ettiğimiz ancak uğraşmadığımız projelerimize üzülecek, sevdiğimiz insana ayırmadığımız zamana hayıflanacak ve biz ekran başındayken elden giden vatanımıza ağlayacağız.

Düzeltmek bizim elimizde. Bırakalım kumandaları. İşimize, eşimize, evimize, ailemize, vatanımıza ve hayalini kurduğumuz projelerimize bakalım.

Bırakalım televizyonu. Örümcek ağları kütüphanelerimizi değil, televizyonlarımızı sarsın.

Hayata ve yaşama başka yalan gözlerle değil de kendi gözlerimizle baktığımızda mutluluğumuz da başarımız da artacak.

Yarın değil, gelin bugün kapatalım bu aptal kutularını.

Kısa ömrümüze ömür katalım.