Bir Ben Eksiktim

 

·         İş hayatına hemen hemen yeni başlamış biri olarak İK alanında yeni bir şeyler söyleyebilir miyim?

·         Piyasada bunca aksakallı varken senin gibi bir çömeze de ne oluyormuş? Otur oturduğun yerde!

·         Ama ben yazamam ki! Beceremem bu işleri.

·         İçim kıpır kıpır, söyleyecek çok şeyim var.  Ama nasıl yapsam acaba?

İnsan bir şeye niyetlenmesin. Hemen konforunu bozacak tüm durumlara karşı ister istemez savunmaya geçiyor hatta saldırıyor. Kişisel gelişim kitaplarında bolca gördüğüm atalet durumu bu olsa gerek. Bir şeyi yapmayı istiyor, nasıl yapacağınızı biliyor, yaptığınız zaman ne gibi sonuçlar oluşacağını öngörüyorsunuz ama yine de yapmıyorsunuz. İşte bu güne kadar benim yaptığım da tam olarak buydu: Kocaman bir atalet çukurunun içinde debelenip durmak.

 

Harekette bereket var.

Kariyerinin henüz başındaki birisi olarak, beni mesleki açıdan en çok tatmin edecek olanın çalıştığım alanı öğrenmek ve bunu da durmadan yapabiliyor olmak olacak. Evde oturarak ya da iş yerinde bizlere verilen görevlerle bunu yapmak da çok mümkün değil bana göre. İnsanın bir şeyler yazmaya çabalaması gerçekten de çok zorlayıcı, en azından şimdilik benim için böyle. Yazabilmek için okumak, gezmek görmek, konuşmak, takip etmek ve tüm bunları hiç durmadan yapıyor olabilmek gerekiyor. Madem, sırf yazabilmek için bunları yapmam gerekecekse ben bu işte varım diyorum.

İşte bu blog öğrenme serüvenime bir katkı, öğrendiklerimi de paylaşmamı sağlayacak bir araç olacak.

Bu âlemde bir ben eksiktim diyor, bu bloğun sizler ve benim için güzel bir öğrenme ve paylaşma serüveni olmasını diliyorum.

Sevgiler,

Salim Tanrıverdi

17/07/12